हातावरचा फोड फुटला.. तसं त्यातून ओघळणारं नासकं पाणीवजा पु... निघू लागला...
फोड फुटल्यानं राकट हाताला जणू काही भगदाडाच पडल्यावानी दिसू लागलं...
हाथ धुवायला घेतलेलं निरम्याचं पाणी... फोडावाटं काळजात कळ घेऊनच झिरपलं...
काळ्याकुट्ट हातावरली एवढीच ती फोडं... पर कळसूबाईच्या शिखरावानी वाटू लागली... हिमालयातून गंगा उतरावी तसं... या फोडातून पाणी उतरत होतं...
त्यानं ती फोडं कचकटून दाबली... पाणी जसं जसं निघू लागलं... फोडंही ढासळायला लागली... वणवा पेटावा तसा आगडोंब या फोडांनी केला...
"पंच... घ्या तुमचं पैसं...
म्हणत त्या फोडावर ठेवल्या गेल्या इस्त्री केलेल्या कोऱ्या करकरीत नोटा...
डोळ्यात ढग जमा झालं... तसं त्या नोटांवरच सरी कोसळू लागल्या...
डोक्यावर अन् पाठीवर हाथ फिरवणारं कोणीच नव्हतं त्याचं...
पोटासाठी हात पसरविण्यापेक्षा... हात कष्टाच्या कामासाठी जोडणं बेहत्तर... स्वाभिमानानं त्यानं पोटावर हात न ठेवता... हातावर पोट भरु लागला...
गठाडं खंदून-खंदून अंगातली समदी ऊर्जाच गेली... भुकेनं पोटात कावळं ओरडायला लागली...
तसाच तो तिडकीनं बोळातल्या इराणी खाणावळीत शिरला... हाफ प्लेट बिर्याणी अन् एक संत्रा देशीची बाटली घेतली...
मटण लई आवडायचं त्याला... तो पैसं आलं की न चुकता हाफ प्लेट बिर्याणी खाणार म्हणजे खाणारच...
घोट-घोट करत बाटली संपली. तशी त्या कोरी नोटीची इस्त्रीही चुरगाळून गेली...
अडखळत कशीबशी घराकडची वाट धरली...
No comments:
Post a Comment